طراحی وب سایت

از امروز قصد داریم طی چند هفته، یک راهنمای جامع در مورد نحوه انتخاب قطعات یک سیستم را ارائه کنیم. شروع کار به پردازنده اختصاص دارد.
تقریبا در حدود 80 درصد سیستم ها با قابلیت های گوناگون، پردازنده اولین قطعه ای است که باید مورد توجه قرار گیرد. پردازنده مرکزی، توان پردازش لازم برای نرم افزارها و فعالیت های گوناگون در سیستم را فراهم می کند.
در پردازنده 4 فاکتور بیش از بقیه مورد توجه قرار می گیرد:
1 - مهندسی ساخت: مهندسی ساخت یا Engineering یک پردازنده، مهمترین عامل در تعیین کارآیی یک پردازنده به خصوص است. در واقع مهندسی یک پردازنده، مشخص کننده خصوصیات کلی یک گروه از پردازنده ها است.
2 - فرکانس: تا کمتر از 3-2 سال پیش و قبل از عرضه اتلون XPها فرکانس پردازنده در کنار میزان حافظه کش، به عنوان مشخصه کارآیی یک پردازنده شناخته می شد، اما بعد از عرضه اتلون XPها توسط AMD نقش پر رنگ فرکانس به تدریج کم رنگ تر شد. امروزه فرکانس پردازنده بیشتر برای مقایسه پردازنده های مشابه از یک نسل استفاده می شود. با این حال فرکانس پردازنده کماکان رابطه خود را با کارآیی پردازنده حفظ کرده است. فقط می توان گفت از خطی بودن رابطه فرکانس با کارآیی کمی کاسته شده است. یک مثال عینی این می تواند باشد که در اتلون x2ها یا Core 2های دوهسته ای با افزایش فرکانس، توان پردازش پردازنده بالا می رود اما چنین مقایسه ای را نمی توان در مورد دو پردازنده اتلون x2 و Core 2 Duo با فرکانس یکسان انجام داد. مثلا نمی توان گفت که یک اتلون x2 با فرکانس 4/2گیگاهرتز، کارآیی مشابه یک Core 2 Duo با فرکانس 4/2 گیگاهرتز را دارد.
3 - حافظه کش سطح دو (l2): این حافظه نوعی حافظه سریع است که روی پردازنده تعبیه می شود. میزان این حافظه روی قیمت کل پردازنده تاثیر قابل توجهی دارد. برخی از نرم افزارها از میزان حافظه کش، بهره زیادی می برند و بالا بودن آن، تاثیر قابل توجهی در کارآیی آنها دارد. برعکس برای رخی دیگر از نرم افزارها یک مگابایت یا دو مگابایت بودن حافظه کش، تفاوتی نخواهد داشت
.
4 - فرکانس مسیر: فرکانسی است که پردازنده و پل شمالی مادربورد در آن به تبادل اطلاعات می پردازند. قطعا هر چه این فرکانس بالاتر باشد، سرعت تبادل اطلاعات میان پردازنده و چیپست مادربورد بالا می رود. وابستگی پردازنده به فرکانس مسیر آن، به مهندسی پردازنده و همچنین نحوه استفاده نرم افزار خاص از فرکانس مسیر بستگی دارد. ممکن است یک نرم افزار از فرکانس مسیر بالاتر بهره ببرد و نرم افزار دیگر خیر. برای انتخاب پردازنده مناسب کار شما، بهترین کار این است که کارآیی پردازنده موردنظر شما در نرم افزارهای موردنظر بررسی شود. مهندسی پردازنده های کنونی به گونه ای است که یک یا چند زمینه مشخص، قوی تر و در برخی کاربردهای دیگر ضعیف تر هستند.
نرم افزارهای رمزگذاری فایل های صوتی و تصویری
اکثر این گونه نرم افزارها، به خصوص نرم افزارهای رمزگذاری فرمت های ویدئویی، برای کار با دوهسته ای ها و چهارهسته ای ها بهینه سازی شده اند. این بدان معناست که مثلا یک چهارهسته ای با فرکانس 4/2 گیگاهرتز در اینگونه نرم افزارها، از یک دوهسته ای با فرکانس 6/2 گیگاهرتز سریع تر است. البته این مقایسه صرفا برای تفهیم صحبت بالا گفته شد و ممکن است دقیقا به همین صورت نباشد.
در هر صورت کاربرانی که از اینگونه نرم افزارها استفاده می کنند در درجه اول باید دنبال پردازنده ای با تعداد هسته های بالا باشند.
اما اینکه کدام یک از پردازنده های اینتل یا AMD در این زمینه قوی تر هستند باید گفت که مهندسی Core 2 برای اینگونه نرم افزارها بسیار مناسب است. یک Core 2 با فرکانس 2 گیگاهرتز و دو مگابایت حافظه کش، در این گونه نرم افزارها، معمولا سریع تر از یک دوهسته ای x2 در فرکانس 8/2 گیگاهرتز است. پس در اینجا بهتر است سراغ یک Core 2 بروید. همچنین در این مورد، Core 2ای ارجح تر است که حافظه کش بیشتری داشته باشد. در یک فرکانس پردازنده مشخص، افزایش حافظه کش از دو به چهارمگابایت معمولا حدود 10 درصد افزایش کارآیی را در نرم افزارهای رمزگذاری فایل های مالتی مدیا و برای پردازنده های core 2 به دنبال دارد.
برای فعالیت های ذکر شده، یک دوهسته ای حداقل توصیه ممکن است و خرید یک تک هسته ای در این موارد توصیه نمی شود.
پس برای نرم افزارهایی که با رمزگذاری فایل های صوتی و تصویری سر و کار دارند، در درجه اول تعداد هسته های پردازنده را بالا ببرید، سپس بیشتر تمرکز خود را روی یک Core 2 با فرکانس بالا در حد بودجه خود، جلب کنید.
نرم افزارهای کاربردی
منظور ما از نرم افزارهای کاربردی، آنتی ویروس ها، نرم افزارهای فشرده سازی فایل ها یا نرم افزاری مثل آکروبات ریدر یا مجموعه آفیس است.
این دسته از نرم افزارها، به دلیل گستردگی دارای رفتارهای متفاوتی در قبال پردازنده هستند. در این مورد، اگر بخواهیم به AMD و اینتل امتیاز بدهیم، امتیاز 50-50 عادلانه است. خیلی از این نرم افزارها با پردازنده های AMD و بسیاری دیگر با پردازنده های اینتل بهترعمل می کنند به علاوه برخی از آنها از مزیت یک چهارهسته ای به خوبی بهره می برند، در حالیکه در برخی دیگر استفاده از یک دوهسته ای با فرکانس بالا به مراتب بهتر است.
برای این دسته از نرم افزارها، چه از پردازنده های اینتل و چه از پردازنده های AMD استفاده کنید، در کل نتیجه یکسانی خواهید گرفت. بهتر است در این زمینه به دنبال پردازنده دوهسته ای با فرکانس بالا باشید. هر چند که یک چهارهسته ای هم انتخاب مناسبی به نظر می رسد.
در صورت انتخاب یک دوهسته ای Core 2 بهتر است مدلی را انتخاب کنید که حافظه کش بالاتری داشته باشد. این گونه نرم افزارها به خصوص نرم افزارهای آفیس نسبت به میزان حافظه L2 در پردازنده های core 2 حساسیت زیادی دارند.
بازی ها
تقریبا تمام عناوین بازی های موجود در حال حاضر، حداکثر توانایی بهره گیری از توانایی یک دوهسته ای را دارند و افزایش تعداد هسته تاثیر چشمگیری روی کارآیی آنها ندارد.
طراحی کنونی بازی ها به گونه ای است که از نظر تعداد هسته به یک دوهسته ای نیاز دارند و افزایش تعداد هسته ها تاثیر زیادی روی کارآیی آنها ندارد.
برای بازی کردن، بهترین انتخاب یک دوهسته ای با فرکانس بالاتر است. اما از نظر برند، در این قسمت AMD نمایش بسیار خوبی دارد. به لحاظ نسبت قیمت به کارآیی، دوهسته ای های اتلون x2، بهترین وضعیت را دارا هستند. به طوریکه حدود قیمت یک دوهسته ای x2 6400+ هیچ دوهسته ای از اینتل وجود ندارد که کارآیی آن در بازی ها مشابه این پردازنده باشد. البته بالاتر از قیمت x2 6400+، اینتل چند مدل دوهسته ای دارد که کارآیی آنها از این پردازنده بیشتر است. اما برای بازی کردن و خرید پردازنده زیر 200هزارتومان، تقریبا هر اتلون x2 که در نظر بگیرید، از Core 2 Duo هم قیمت خود سریع تر است.
اکثر بازی ها به میزان حافظه L2 در دوهسته ای های Core 2 بسیار حساس هستند. بنابراین در صورت انتخاب اینگونه پردازنده ها بهتر است سراغ مدل های چهار و یا دو مگابایتی بروید و از مدل های یک مگابایتی صرف نظر کنید.
نرم افزارهای گرافیکی
تمام نرم افزارهای گرافیکی دوبعدی و سه بعدی در این دسته قرار می گیرند. در اینجا اکثر نرم افزارها به خصوص نرم افزارهای گرافیکی سه بعدی، برای کار با چهار هسته ای ها بهینه سازی شده اند. بنابراین برای گرافیک کارهای حرفه ای، اولویت با یک چهار هسته ای است. دراین قسمت نیز رقابت میان دوهسته ای های AMD و اینتل بسیار نزدیک است به طوریکه برای خرید یک دوهسته ای زیر 200هزارتومان در این قسمت، پردازنده های اتلون x2 در ارجحیت هستند. برای بیش از این قیمت نیز، بهتر است سراغ دوهسته ای های Core 2 با فرکانس بالای 6/2 گیگاهرتز یا چهارهسته ای های Core 2 بروید. تمام آنچه در بالا گفته شد، محدود به دو و چهار هسته ای ها می شد. تک هسته ای های سلرون، سمپرون یا اتلون 64، تنها در مواردی توصیه می شود که نیاز به قدرت پردازش بالا نباشد. برای سیستم های اداری یا سیستم های خانگی با کاربردهای ساده مثل گشت و گذار در اینترنت و رایت سی دی و دی وی دی و اینگونه سیستم ها، پردازنده های گفته شده بسیار مناسب هستند و قیمت خوبی نیز دارند.
اما برای سایر کاربردها نیاز به حداقل یک دوهسته ای احساس می شود. اکثر کاربران در دسته دوهسته ای ها قرار می گیرند. انتخاب نوع دوهسته ای را با کمک دسته بندی ذکر شده می توانید انجام دهید.
برای کاربران عادی ارزان ترین و بهترین دوهسته ای، فعلا اتلون x2 4000+ است. برای حدود 170هزارتومان انتخاب میان اتلون x2 6000+ و Core 2 E6550 است. برای بالای 250هزارتومان، برای اکثر کاربران بهترین و به صرفه ترین گزینه چهارهسته ای Core 2 Q6600 است که البته این روزها دچار یک افزایش قیمت کاذب شده است. بالاتر از قیمت Q6600، پردازنده های اینتل بهترین انتخاب های ممکن هستند.
برای کاربران علاقه مند به اورکلاک، برای زیر صدهزارتومان پنتیوم E2160، حدود 120هزارتومان Core 2 E4300، حدود 170هزارتومان E6550 و بالاتر از آن چهارهسته ای Q6600 پیشنهاد می شود. سه پردازنده ذکر شده، بهترین و به صرفه ترین انتخاب های ممکن در حدود قیمت خود هستند.
در جدول می توانید لیستی از دوهسته ای ها و چهارهسته ای های رایج در بازار را به همراه قیمت آنها مشاهده کنید. پردازنده های AMD با گارانتی آسمان رایانه عرضه می شوند.
دوهسته ای های Core 2 به طور کلی به سه دسته تقسیم می شوند. دسته اول پنتیوم های Dual Core که فرکانس مسیر 800 مگاهرتز و یک مگابایت حافظه L2 دارند.
دسته دوم سری E4x00 هستند که همگی دارای فرکانس مسیر 800 مگاهرتز و دو مگابایت حافظه L2 هستند. دسته سوم سری E6xx0 هستند. این دسته شامل پردازنده هایی با فرکانس مسیر 1066مگاهرتز و 1333مگاهرتز هستند. پردازنده هایی که اکنون از این گروه در بازار وجود دارند، همگی دارای چهار مگابایت حافظه کش سطح2 هستند.
اتلون x2ها هم به طور کلی تنها از نظر فرکانس و میزان حافظه کش با هم متفاوت هستند و فرق اساسی دیگری ندارند. در این پردازنده ها حافظه کش سطح دو به میزان یک یا دو مگابایت است.
چهار هسته ای های کنونی اینتل همگی شش مگابایت حافظه کش سطح دو دارند و فرکانس مسیر آنها نیز بین 1066 یا 1333مگاهرتز متغیر است. به طور کلی هر پردازنده Core 2 که در انتهای نام آن عدد 50 دارد، فرکانس مسیر 1333 را داراست.
چهار هسته ای های جدید فنوم، علاوه بر دو مگابایت حافظه کش سطح 2 که به میزان مساوی بین چهار هسته تقسیم شده، از دو مگابایت حافظه کش سطح 3 به صورت اشتراکی بین چهار هسته نیز بهره می برند.

منبع : پایگاه اطلاع رسانی فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران  تاریخ : 10   بهمن   1386  شاخه : سخت افزار